Terug naar school...

Wie kent dat gevoel van vroeger nog: "Pfff, alweer een uur naar die saaipiet van een leraar luisteren."? Hadden al mijn leraars/docenten van vroeger les geven als Rollin Verlinde, ik zou nog altijd op de schoolbanken zitten.
Onlangs volgde ik de workshop macrofotografie, het vervolg op de cursus Natuurfotografie. Lesgever van dienst: Rollin. Zijn manier van lesgeven is zodanig plezant dat begrippen als diffractie en flitssynchronisatie kinderlijk eenvoudig zijn.

Na twee avonden theorie over materiaal en technieken met veel voorbeelden was het afgelopen zaterdag de praktijkdag. Ideaal zou geweest zijn dat het de nacht ervoor helder was zodat we 's morgens om 6u prachtig zonlicht hadden, met wat mist en natuurlijk dauwdruppels. Maar we hadden pech. Door het voorspelde weer mochten we om 9u ter plaatse zijn.
Om te beginnen demonstreerde Rollin ons hoe hij het aanpakt om een foto te nemen; altijd plezant om een ervaringsdeskundige aan het werk te zien.
Spijtig genoeg werd druppelen regenen en zijn we naar binnen gegaan waar Rollin ons een demonstratie gaf over het gebruik van de flits; we hebben weer veel geleerd.

In de namiddag was het eindelijk gestopt met regenen en was het tijd dat we in actie konden schieten. Bijgestaan door Rollin en zijn Vilda collega Jeroen trokken we in het veld. Met de nodige aandacht aan compositie, manuele witbalans en juiste belichtingscompensatie ... en wachten tot de wind ging liggen ... kwam onderstaande foto van een vrouwlijke avondkoekoeksbloem tot stand.

Tijdens de bespreking van onze foto's viel het op dat het niveau hoog lag; stuk voor stuk prachtige foto's. Rollin melde het al tijdens de workshop en bevestigde nadien nog op Facebook dat het zijn beste groep was tot nu toe.

Zo'n commentaar krijgen op je foto streelt natuurlijk je ego en even begin je te zweven. Ik ben met er natuurlijk wel van bewust dat ik nog heel veel moet leren... dus mooi de voetjes terug op de grond!

Een paar dagen na de workshop trok ik opnieuw het veld in om de opgedane kennis nog eens te toetsen met als resultaat bovenstaande dagkoekoeksbloem. Nu nog op zoek gaan naar de nachtkoekoeksbloem en het etmaal is rond.

Paars in Halle

Evenveel fotograferen als bloggen...het is een schande.... wat zeg ik, een grote schande! Het stof lag op mijn fototoestel. Het zou eigenlijk niet mogen maar het was er niet van gekomen nog te gaan fotograferen, om allerhande redenen die ik jullie zal besparen. Vanaf nu ga ik proberen om terug met wat regelmaat mijn natuurervaringen te delen met hopelijk mooie foto's.

Over natuurervaringen gesproken... Afgelopen maandag ben ik voor het eerst in mijn leven naar het Hallerbos geweest. Initieel bedoeld als en gezinsuitstapje, maar nam toch mijn fototoestel mee in de rugzak. Ik wist op voorhand dat de omstandigheden niet ideaal zouden zijn omdat de echt mooie foto's genomen worden bij zonsopgang en zonsondergang, het bekende gouden uur. Mijn foto's zijn dus genomen bij veel te hard licht, maar al bij al heb ik vooral genoten van de natuurbeleving met mijn vrouw en dochtertjes.

Ondanks dat de boshyacinten niet zo 'dik' stonden vergeleken met andere jaren was er toch een mooi paars tapijt uitgerold op de bosvloer. En met de beuken die al volop in blad staan geeft dat frisgroene een mooi contrast.

Nog niet veel ervaring te hebben met (bos)landschapsfotografie heb ik toch wat 'gespeeld' met verschillende standpunten, zoals hieronder. Veel foto's uit het Hallerbos tonen paars onderaan en bruin/groen bovenaan, een klassieker. Een beetje door de knieën gaan bij een stukje golvende bosvloer en daarbij kiezen om niet van voor tot achter een scherp beeld te hebben geeft al snel een verrassend beeld.

Als deze nu gefotografeerd was bij zonsopgang was deze foto (voor mij) af geweest. Ik ga volgend jaar dus zeker terug.. en dan op tijd!

Om af te sluiten iets totaal anders: Ik heb onlangs meegedaan met de Foto van de Maand wedstrijd van Roots magazine met als thema "Spelen met Lijnen". Mijn vliegenzwamplaatjes werd bekroond met de derde plaats. Toch plezant om als amateur gepubliceerd te worden.



Dag van de Natuur

Dit weekend was het Natuurpunt's Dag van de Natuur, twee dagen waar iedereen werd uitgenodigd om een handje te helpen in onze natuurgebieden. Natuurpunt Haacht stak vandaag de handen uit de mouwen aan de anti-tankgracht, een heel belangrijk stukje natuurgebied.

Waarom is de Anti-tankgracht nu zo belangrijk? Sinds 1999 is het een beschermd monument en sinds 2001 ook een erkend natuurreservaat. Naast een heel veelzijdig aanbod van fauna en flora is de gracht de habitat van de zeldzame Kamsalamander.

De werkzaamheden van vandaag staan dan ook volledig in het teken van die Kamsalamander. Om ervoor te zorgen dat de gracht zelf voldoende licht krijgt kunnen waterplanten zich beter ontwikkelen zodat deze dienst kunnen doen voor de afzetting van de eitjes.
De van nature voorkomende struiken en bomen mochten blijven staan. Enkel daar waar ze de gracht teveel overschaduwen, worden ze plaatselijk verwijderd zodat het nodige zonlicht de gracht kan bereiken. Het achtergelegen elzenbosje mag zijn eigen gang gaan. Exoten zoals Amerikaanse Vogelkers werden verwijderd.

En zoals te zien op de rechtse foto hierboven, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen om aan natuurbeheer te doen. Met 18 maanden is zij de jongste beheerder van Natuurpunt Haacht; misschien wel van heel Vlaanderen.

Fotograaf: Jeroen Baldewijns

Nu vragen jullie zich natuurlijk af, wat heeft dit nu met natuurfotografie te maken. Een tijdje geleden deed Natuurpunt Haacht een oproep naar amateur/(semi)professionele fotografen voor een 2-ledige opdracht:

1. De vele natuurgebieden van Haacht in beeld te brengen;
2. Het werkjaar 2012 in beeld te brengen.

Ik heb mij hiervoor opgegeven en heb deze activiteit gekozen om kennis te maken met de toffe bende waar ik de komende maanden nog mee in contact zal komen. Nu is het enkel nog afwachten op de beelden, maar daarover later meer.

Helemaal niet gemakkelijk...

Afgelopen dinsdag had ik de mogelijkheid om er nog eens op uit te trekken om te gaan fotograferen. Omdat mijn jongste dochter via haar school een wandeling in't bos had en ik haar toch zou brengen ben ik ter plaatse gebleven: Groendomein de Averegten in Heist o/d Berg.
Doordat de herfst ineens ver gevorderd is zijn er steeds minder en minder blaadjes aan de bomen. Het verkleuren van de bladeren heeft lang op zich laten wachten en ineens kunnen ze niet snel genoeg vallen. Dit jaar zijn de seizoenen wel echt helemaal in de war.

Omdat de laatste foto's vooral paddenstoelen waren dacht ik, we gaan eens iets totaal anders en nieuws proberen: boslandschappen. Nu moet ik toegeven dat ik het verschrikkelijk moeilijk vond. Hoe mooi de herfst ook is, zo moeilijk vond ik het om een mooie compositie te vinden.
Kijkend naar foto's van anderen denk ik: dat wil ik ook proberen.. en dan blijkt dat toch niet zo evident te zijn en al zeker niet te lukken. Of toch niet zoals ik het in gedachten had.

Bovenstaande geeft mooi het contrast tussen het rood/bruine van de blaadjes op de grond met het groene mos op de stam. Toch mis ik iets wat de foto nog beter moet maken, maar ik weet nog niet wat.
Onderstaande vind ik al bij al niet slecht ondanks dat het nogal bewolkt was. Mocht nu de zon schijnen en een mooi strijklicht door de bomen strooien en het een beetje mistig zijn zou de foto ineens veel beter zijn. Maarja, je hebt de omstandigheden niet altijd mee.

Ondanks dat er de intentie was om boslandschappen te fotograferen, kon ik niet laten om nog eens op mijn buik te gaan liggen voor deze rodekoolzwammen.



Het was geen ideale dag en ik heb niet het beoogde resultaat gehaald, maar het was weer heel plezant en daar draait het toch om. Als het niet meer plezant is en er geen uitdaging meer is dan stop ik ermee, maar zover zijn we zeker en vast nog niet.